2. Zagwarantowanie prawa do strajku oraz bezpieczeństwa strajkującym i osobom wspomagającym.

3. Przestrzegać zagwarantowaną w Konstytucji PRL wolność słowa, druku, publikacji, a tym samym nie represjonować niezależnych wydawnictw oraz udostępnić środki masowego przekazu dla przedstawicieli wszystkich wyznań.

4. a) przywrócić do poprzednich praw: – ludzi zwolnionych z pracy po strajkach w 1970 i 1976 r., – studentów wydalonych z uczelni za przekonania, b) zwolnić wszystkich więźniów politycznych (w tym Edmunda Zadrożyńskiego, Jana Kozłowskiego, Marka Kozłowskiego), c) znieść represje za przekonania.”

Chyba nawet Urban nie odważyłby się nazwać ich “roszczeniowymi” – bo odnoszą się do podstawowych praw człowieka.

Niewątpliwa roszczeniowość niektórych kolejnych postulatów to oczywista konieczność w ówczesnych warunkach, wobec nieprzestrzegania praw wymienionych w postulatach pierwszych, najważniejszych.